Duffelse reuzengilde (speech Nora)

De Duffelse reuzengilde

Beste reuzendragers, Beste genodigden,

Als Duffel mogen wij nog enkele verdienstelijke burgers in de bloemetjes zetten. De Duffelse reuzendragers hebben deze maand in Dendermonde een medaille voor elke Duffelse reus ontvangen omdat de Duffelse reuzen mee opgenomen zijn in de vzw Reuzen in Vlaanderen en erkend zijn als Vlaams Immaterieel Erfgoed.

De Duffelse reuzen vormen wel een bijzondere groep binnen die Vlaamse reuzencultuur. Zijn er vandaag de dag honderden reuzen, dan dateren de meeste van hen van na de Tweede Wereldoorlog. In Duffel kan de reuzenfamilie heel wat oudere papieren voorleggen: ze werden ‘geboren’ in de tweede helft van de 18de eeuw, en de vader van de familie, de reus, is vermoedelijk nóg ouder.

Over hun eerste optredens is jammer genoeg weinig concreets bekend. Maar vanaf de 19de eeuw kunnen we vrij goed hun avonturen meebeleven. Zo waren ze er al bij in 1819, bij de doortocht door onze gemeente van Willem I, toen nog koning der Nederlanden. Ook Leopold I werd in 1833 door de Duffelse reuzen verwelkomd in ons dorp. Verder verschenen ze slechts bij grote uitzondering: alleen bij grote feestelijkheden en optochten waren ze van de partij. Daar kwam vorige eeuw verandering in: al heel wat jaren trekken ze ondertussen jaarlijks mee op in de grootste stoet die onze gemeente kent: de Ballonnekensstoet. Vergezeld door het ros Beiaard vormen ze telkens één van de hoogtepunten van deze stoet, en worden ze door alle omstaanders bewonderd.

Niet alleen hun leeftijd is uitzonderlijk. Wat hen écht uniek maakt, is het feit dat ze al verschillende generaties lang door dezelfde families gedragen worden, en dit al van rond 1850, meer dan anderhalve eeuw geleden. Deze traditie wordt dus al heel lang doorgegeven van vader op zoon. De families Verlinden en Caers zijn dan ook niet weinig trots dat ze die taak  - wat toch wel een echt ‘reuzenwerk’ is -  al zo lang kunnen doen. En wij zijn ook rost en dankbaar dat zij dat willen doen.

De groep reuzendragers vormt dan ook al lang een echte gilde. Ze hebben zelfs een eigen reglement. Eén van de punten die hierin zijn opgenomen wijst er bovendien op dat ze hun verantwoordelijkheid wel degelijk beseffen: volgens dit reglement is het aan de dragers verboden te veel alcoholische dranken te gebruiken wanneer ze met de reuzen uitgaan … . Geef toe: een mooi bewijs van hun zorg voor de reuzen waarvoor zij instaan … . iedereen kan  zich wel indenken, dat je van zware reuzen dragen dorst krijgt.

Echte reuzendragers zijn uniek in onze streken. Toen twee jaar geleden in Mechelen de reuzenfamilie van de stad mee optrok in de uitzonderlijke Ommegang, vonden ze daar niet de geschikte mensen om hen te dragen. Uiteindelijk kwam men terecht bij onze Duffelse reuzengilde: zij waren het die ervoor zorgden dat de meer dan 110.000 bezoekers toen de gelegenheid hadden om de Mechelse reuzen te zien paraderen!

De gemeente Duffel is dan ook bijzonder trots op haar reuzendragers, niet alleen omdat ze al eeuwenlang haar oudste familie, de Duffelse reuzen, met de nodige zorg omringt; maar óók omdat de traditie van het reuzendragen nog steeds, tot op de dag van vandaag, van generatie op generatie wordt overgedragen binnen de families Verlinden en Caers! Als teken van erkenning en herkenning krijgen de reuzendragers  nieuwe kledij die zij kunnen dragen wanneer er een evenement is met of van de reuzen.

En aangezien ze vandaag géén reuzen moeten dragen, mag er ongetwijfeld wél worden afgeweken van het reglement, en kunnen ze zo dadelijk, samen met de andere gehuldigden, genieten van wat alchololische (of andere) dranken.

Mag ik nog een daverend applaus vragen voor onze Duffelse reuzendragers.